عاشورایک حادثهي زنده و پایدار
عا شورا
حادثه و بلای عظیم سیّدالشّهداء(7) یک حادثهي زنده و پایدار است. عاشورا هر سال جوشش دارد و جریاني رو به پیش است؛ «دور و تسلسل» نیست که هر سال دورهای و سلسلهای به پایان برسد و سال دیگر به همان نقطهي قبل بازگشت کند. ما قرارداد نکردهایم که هر سال آن حادثه را از نو یادآوری کنیم. حقیقت عاشورا یک حقیقت، یک بندگی و یک بلای عظیم جاری در تاریخ است و با حضور مستمر خودش جامعهي بشری را به سمت قرب خداوند و عصر ظهور پیش میبرد.
محرّم هر سال در حقیقت، عاشورای جدیدی محقق میشود که میدان ابتلا، تطهیر و پالایش مجددی است در مقابل فتنهها، شبههها، تاریکیها، و ظلمت و ضلالتی که در جامعهي بشری ایجاد شده است. پس در هر محرّمی باید بهدنبال بهرهمندی جدیدمان از این ابتلاي عظیم باشیم و تلاش کنیم که بهرهي جدید خود را از عاشورا ببریم؛ بهخصوص برای «مسیر اجتماعی»مان. مسیری که هر چه به عصر ظهور نزدیک میشود، فتنههای سنگینتری را آشکار میکند.
هرچه یک مؤمن بتواند درکات بیشتری از شرک را در سلوک فردی خود پشت سر گذارد، مسیر او سختتر خواهد شد. واقعاً اگر شدّتِ ابتلائاتِ مؤمنِ درجه ده را بین مؤمنینِ درجاتِ پایینتر تقسیم کنند، همه را زمینگیر خواهد کرد. جامعهي مؤمنین نیز همینگونه است. وقتی از مراحل تاریک تاریخ عبور میکند و به بلوغ در درک توحید و تحمل درجات ولایت در عصر غیبت میرسد، برای ظهور و امتحان عظیم آن، به سرپرستی ولایت امام زمان(عج) آماده میشود. بنابراین هرچه به عصر ظهور نزدیکتر میشویم ابتلائات اجتماعی مؤمنین سنگینتر میشود.
دکتر سید مهدی میر باقری
http://pamenbar.blogfa.com/