کتاب سفر به گرای 270درجه از احمد دهقان را که در سال 1375 منتشر شده وجایزه بیست سال ادبیات پایداری را از ان خود کرده است  می خوانم وکم کم با این نتیجه میرسم که دلیل انتخاب ان نبودن کتابهای بهتر بوده است.

 وبه نظرم میرسد که مردم انتخابگران بهتری هستند که مثلا کتاب فرمانده من چاپ سی ونهم از انتشارات سوره مهربه مراتب خواندنی تراست.

گرچه درسفر به گرای 270 درجه، نویسنده نماهای پنهانی از جنگ را به خوبی به نمایش میگذارد.

 

اما شخصیت های ایثارگر انگونه که باید معرفی نمی شوند.تمرکز روی ناصرراوی قصه است.در حالیکه در همه جای روایت جسم چاق یکی از انها(حیدر) توی چشم میزند تلاش وایثارش گم میشود!! مگر نه اینکه" لیس للانسان الا ما سعی "

وعلی که مشوق ناصر در رفتن به جبهه است انگونه که باید معرفی نمیشود.

 

 

کتاب به عنوان رمان چاپ شده در حالیکه نوعی روایت مستند از جنگ است.